Spanje - Tenerife 2007 Reisverslag

  Vrijdag 13 april 2007
  Zaterdag 14 april 2007
  Zondag 15 april 2007
  Maandag 16 april 2007
  Dinsdag 17 april 2007
  Woensdag 18 april 2007
  Donderdag 19 april 2007
  Vrijdag 20 april 2007
  Zaterdag 21 april 2007
  Zondag 22 april 2007
  Maandag 23 april 2007
  Dinsdag 24 april 2007
  Woensdag 25 april 2007
  Donderdag 26 april 2007
  Vrijdag 27 april 2007
 
Vrijdag 13 april 2007
Om 2.00 uur midden in de nacht ging de wekker en dat was het startsein om te vertrekken richting Schiphol. Keurig volgens schema vertrok het vliegtuig naar Tenerife Reina Sofia Airopuerto om 6.10 uur. Even na half tien landden we en nog geen uur later zaten we al in onze gehuurde Seat Ibiza op weg naar San Juan de la Rambla. Even voor twaalven kwamen we aan bij ons casa, waar nog druk werd schoongemaakt. We aten dus eerst maar even een bocadillo de queso blanco in een barretje. Daarna konden we ons installeren in ons riante, 17e eeuwse casa. Vervolgens deden we uitgebreid inkopen in de dichtstbijzijnde grotere supermarkt die we konden vinden. Voor het eten maakten we een wandeling om San Juan de la Rambla, inclusief Las Aguas, te verkennen. We bekeken de typisch Canarische, wat vervallen huizen, we probeerden de zee te bereiken, wat uiteindelijk lukte en we vonden vier restaurants min of meer op loopafstand. Na het eten bereidden we nog even de volgende dag voor en omdat het een bijzonder lange dag was geweest, gingen we vroeg naar bed.
 
foto
 
Zaterdag 14 april 2007
De vorige avond hadden we besloten welke wandeling we zouden gaan doen om er een beetje in te komen, dus na het ontbijt in de tuin gingen we op pad. Ons doel was Mirador de Masca, aan de weg van Santiago del Teide naar Masca. Gewapend met kaart en Tomtom slaagden we erin om al in Icod de los Vinos verkeerd te rijden. Achteraf bleek een verandering van de weg het probleem te zijn. Gelukkig konden we met behulp van de kaart en richtingaanwijzers toch nog de juiste weg vinden. Het volgende probleem was om vast te stellen welke van de vele miradors ons beginpunt was. Op de gok kozen we de juiste en toen konden we beginnen aan onze eerste wandeling. Vanaf het mirador liepen we over een soort bergrug tussen twee kloven door. We hadden mooie uitzichten in de diepte, op de Teide, op La Gomera en op de kust meer naar het zuiden. Redelijk op tijd waren we bij de auto terug. Eerst reden we naar het vorige mirador, dat we ‘s morgens nog niet goed bekeken hadden. Daar dronken we ook een colaatje. Ons volgende doel was Mirador la Atalaya, met een mooi uitzicht op Garachico. Daarna vervolgden we onze tocht naar Garachico, waar we even rondkeken. Tenslotte reden we terug naar San Juan de la Rambla.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Zondag 15 april 2007
‘s Morgens werden we gewekt door een haan, dus we waren vroeg op. Al snel zaten we in de auto, op weg naar de bestemming van deze dag, recreatiezone La Caldera bij Aguamansa. Met de problemen van de vorige dag nog vers in ons geheugen gegrift, hadden we Tomtom en kaart weer in de aanslag. Het leek een niet al te moeilijke route. Maar zodra we de snelweg verlieten, werd het onduidelijk. De wegnummers op borden, Tomtom en kaart klopten niet met elkaar. Uiteindelijk besloten we Tomtom te volgen, die, zo bleek na een tijdje, de kortste route had gevonden. Dat die route via hele smalle, supersteile weggetjes ging, maakte voor Tomtom niet uit. Gelukkig kwamen we geen tegenliggers tegen en heel vroeg waren we al op de plaats van bestemming. De wandeling begon een beetje saai, maar na een flinke klim liepen we over een prachtig pad met geweldige uitzichten op de Teide en het Orotavadal. Volgens een paar Engelsen, die bij ons zaten te lunchen, was het niet vaak zo’n mooi weer, dus hadden we geluk dat we het uitzicht zo goed konden zien. Dankzij de vroege start hadden we ’s middags de wandeling al achter de rug en dronken we tussen de recreërende Spanjaarden een colaatje. Op de terugweg brachten we een bezoekje aan La Orotava, waar we de bezienswaardigheden bekeken en op het Plaza de la Constitucion een terrasje pikten. ‘s Avonds wilden we uit eten gaan, maar na een wandeling van ruim een half uur werd het ons duidelijk dat alle vier de restaurants in San Juan de la Rambla gesloten waren. Er zat dus niets anders op dan zelf te koken.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Maandag 16 april 2007
‘s Morgens was het bewolkt en begon het zelfs te regenen. Desondanks besloten we ons eerder gemaakte plan te volgen en het nationale park De Teide te gaan verkennen. De bedoeling was om te beginnen bij het bezoekerscentrum El Portillo, de uitzichtpunten te bekijken, het Parador hotel te bezoeken, twee relatief korte wandelingen te maken en misschien nog Vilaflor te bekijken en daar te zien via welke route we terug zouden rijden. Via Orotava, Aguamansa en La Caldera (van de wandeling van de vorige dag) reden we naar het bezoekerscentrum. Onderweg regende het flink en we reden echt door de wolken. Maar toen we het bezoekerscentrum in gingen, leek het erop dat de zon door zou gaan breken. In het bezoekerscentrum keken we even rond en kochten we ons souvenir. Toen we naar buiten kwamen, was het droog. Terwijl we verder reden, trokken de laatste wolken weg en werd het prachtig weer. We bekeken een paar miradors en parkeerden tegenover het Parador hotel bij de Roques de Garcia, voor de eerste wandeling. Helaas waren we daar niet alleen, er stond een aantal bussen, waarvan de toeristen de rotsen bekeken. Gelukkig lieten we na enkele minuten lopen de meeste mensen achter ons en konden we rustig genieten van de prachtige wandeling. Terug bij de auto reden we meteen door richting Vilaflor voor een wandeling door het Pasaje Lunar (maanlandschap). Helaas bleek de 6,5 km lange “dirt road” naar het startpunt van de wandeling afgesloten te zijn voor auto’s. Tweeëneenhalf uur extra lopen was niet meer haalbaar, dus we besloten van de wandeling af te zien, mede omdat we inmiddels, doordat we een stuk omlaag waren gereden, weer in de wolken waren. Om dezelfde reden leek het dorp Vilaflor op dat moment ook niet interessant. We besloten om de zon weer op te zoeken en terug te rijden naar het Parador hotel, via een paar miradors. Bij het hotel genoten we op het terras van een drankje en een heerlijk stuk taart. Daarna reden we verder terug naar de kabelbaan. Aan de overkant van de weg begon een pad dwars door de lavavelden en dat volgden we een uur heen en een uur terug. Zo konden we genieten van de zon en de mooie omgeving en bovendien was het, door de hoogte van 2000 meter, een goede voorbereiding op de dagtrip met de kabelbaan omhoog de Teide op. Na de wandeling reden we terug naar de noordkust, waar het weer wel beter was geworden, maar nog niet echt geweldig. We deden uitgebreid boodschappen voordat we terugreden naar San Juan de la Rambla.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Dinsdag 17 april 2007
Het weer zag er ‘s morgens een stuk beter uit dan de vorige dag, maar er waren wel wat wolken, met name in het oosten. Dat was precies de kant die wij op wilden gaan. We besloten toch gewoon te gaan en al snel stonden we in een echte Canarische file. Na enig oponthoud verlieten we bij La Laguna de snelweg en reden we de TF-12 op, het Anagagebergte in. We stegen flink en al snel reden we de wolken in. Van de aanwezige prachtige uitzichten konden we dus niet zo heel veel zien. Maar zodra we weer lager kwamen en dus onder de wolken, leek het weer helemaal niet zo slecht. We besloten de TF-12 en daarna de TF-123 volgens plan helemaal te volgen tot het einde in Chamorga. Daar was wel bewolkt, maar we hadden goed zicht en het was droog. We begonnen dus gewoon aan de grote Faro de Anaga Rondwandeling. Het begon meteen goed met een flinke klim en daarna een nog veel grotere afdaling. Na de afdaling begon het mooiste stuk, langs de kust. Wat het nog mooier maakte, was dat de zon begon te schijnen. Bovendien rook het heerlijk naar lavendel. Nog steeds moest er flink geklommen en gedaald worden. Na de vuurtoren van Anaga (met schooiende hagedissen) kwam een laatste korte afdaling en een klim van een uur terug naar Chamoga. Al met al dus een behoorlijk zware en lange wandeling, maar wel een hele mooie. Na een colaatje in Chamorga was het tijd voor de terugtocht, die een uur of twee zou gaan duren. Onderweg stapten we nog uit bij een aantal uitzichtpunten, die op de heenweg in de wolken zaten en toen niet meer. Verderop stopten we om te tanken en daarna nog voor een sanitair probleem van Helma. In El Sauzal stopten we nog een keer, om te gaan eten bij het wijnmuseum Casa del Vino la Baranda. We aten op het terras met uitzicht op zee en de ondergaande zon. Het eten was goed, dus helemaal tevreden reden we het laatste stuk terug naar San Juan de la Rambla.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Woensdag 18 april 2007
De zon scheen stralend en tijdens het ontbijt bedachten we welke wandeling we op deze prachtige dag zouden gaan doen. We besloten naar Buenavista del Norte te rijden voor een wandeling die de “Risco trail” werd genoemd in het boekje. Adembenemend mooie uitzichten werden ons beloofd. Al snel bleek, dat we daar wel wat voor moesten doen. Nadat een aardige autochtoon ons het begin van de wandeling had gewezen, begonnen we met klimmen. Het was een prachtige klim, maar desondanks vonden we het niet erg dat we na meer dan een uur boven waren. Helaas kwamen er tegelijkertijd een heleboel wolken aan, die het zicht op het plateau dat we hadden bereikt en het dorp Teno Alto, dat ons eindpunt was, behoorlijk ontnamen. Daar wilden we dus nog een keer terug met beter weer. Na een drankje op een terras in Teno Alto liepen we dezelfde route weer terug. Het was nog redelijk vroeg toen we weer bij de auto waren, dus we vervolgden onze route naar Punta de Teno aan het einde van de weg, met strand en vuurtoren. We keken er even rond, maar vonden het niet zo’n leuke plek, dus reden we terug naar Buenavista del Norte. Daar aten we een gebakje op een terras in het centrum en constateerden dat de wolken, die ons het zicht hadden ontnomen, inmiddels verdwenen waren. Omdat er verder niet zo veel te zien was, reden we verder terug richting San Juan de la Rambla. Onderweg stopten we om pootje te baden op het strand van San Marcos.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Donderdag 19 april 2007
De vorige avond hadden we al besloten om de Montaña Blanca in het nationale park van de Teide te gaan beklimmen. ‘s Morgen besloten we om er via een omweg naartoe te rijden, omdat dat een mooie route zou zijn. Via de snelweg reden we naar La Laguna en daar namen we de TF-24 richting de Teide. In het begin van de route niets bijzonders, maar laten kwamen er steeds mooiere miradors en het laatste stuk tot het bezoekerscentrum El Portillo was prachtig. Daar parkeerden we de auto. Het bezoekerscentrum hadden we al bezocht, dus we konden meteen op pad. Het was een prachtige wandeling, niet moeilijk of steil, maar door de lengte toch wel zwaar. We liepen door het vulkaanlandschap naar de top van een “witte” berg, waar een mooi uitzicht was en onderweg zagen we de “eieren” van de Teide. Hoewel de top van de Teide in de wolken was, liepen wij lekker in het zonnetje. Dat bleef zo, zelfs toen aan het einde van de dag de wolken nog meer kwamen opzetten. Bij terugkomst bleken bezoekerscentrum en bar gesloten te zijn, zodat er niets anders opzat dan maar direct terug te rijden naar San Juan de la Rambla. Nadat we ons hadden opgefrist, gingen we lekker uit eten bij restaurant Las Aguas op het terras aan zee.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Vrijdag 20 april 2007
‘s Morgens bleek het behoorlijk bewolkt te zijn, dus we overlegden over welke wandeling daar het minst door beinvloed zou worden. We kozen voor de wandeling van Punta del Hidalgo naar Chinamada, omdat we daarbij niet zo hoog zouden komen en hopelijk onder de wolken zouden blijven. In Punta del Hidalgo scheen in elk geval de zon. Wij klommen wel richting de wolken, maar bereikten ze niet, zodat we lekker konden wandelen en genieten van de uitzichten. Het was weer een prachtige wandeling met horeca op het keerpunt, zodat we voor een keer op een terras met cola lunchten. De terugweg was grotendeels dalen, dus we waren vrij vroeg bij de auto terug. We reden naar La Laguna, waar Tomtom ons hielp om een parkeergarage in het centrum te vinden. Bij de Tourist Information haalden we een plattegrond van de stad en we maakten een wandeling langs de belangrijkste bezienswaardigheden. In een heel leuk eetcafe dronken we thee (Aurora de Tenerife) en aten we gebak. Tenslotte reden we via een supermarkt terug naar San Juan de la Rambla.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Zaterdag 21 april 2007
Alweer bleken er flink wat wolken boven Tenerife te hangen toen we ‘s morgens opstonden. Marc wist zelfs te melden dat het ‘s nachts flink geregend had. We zagen ons dus genoodzaakt alweer te kiezen voor een niet al te weersgevoelige bestemming. Dit keer werd het de Mascakloof, een lange wandeling met 5,5 uur looptijd. De wandeling was wel te verkorten door aan het einde van de kloof de boot te nemen naar Los Gigantes, maar dan zouden we het probleem hebben hoe weer bij de auto in Masca te komen. Wij zouden de kloof dus op en neer lopen. We waren als één van de eersten in Masca en begonnen direct met de wandeling. Helaas waren er ook hier wolken, maar het was wel droog. De wandeling door de kloof was schitterend, alleen was het jammer dat we niet de enigen waren. Na ruim drie uur kwamen we aan het eind van de kloof aan bij de Mascabaai, waar de meeste mensen de boot namen. Dat betekende dat wij na een welverdiende pauze aan een veel rustigere terugtocht konden beginnen. Inmiddels was de zon ook tevoorschijn gekomen, wat de situatie helemaal perfect maakte. De terugtocht bleek erg mee te vallen en voor we het wisten, waren we alweer in Masca terug. Daar keken we rond in het toeristische dorpje en we besloten er meteen ook te eten in een restaurant met winkel. Hoewel we het niet echt verwachtten, bleek het eten heerlijk te zijn en met een voldaan gevoel reden we via Buenavista del Norte terug naar San Juan de la Rambla. Daar wachtte ons een minder prettige verrassing, een feestje bij de buren met een barbecue, Afrikaanse trommelmuziek en een parkeerprobleem. Gelukkig was het feestje redelijk op tijd afgelopen, zodat we toch “op tijd” konden gaan slapen.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Zondag 22 april 2007
‘s Morgens waren er weinig wolken, dus naar onze mening een perfecte dag voor de Teide. We reden voor de zekerheid eerst even de “verkeerde” kant het dorp uit, om te controleren of er niet toevallig een wolk om de Teide hing en daarna reden we zo snel mogelijk, met onderweg alleen een bezoek aan een tankstation, naar de Teide. Daar wachtte ons een flinke teleurstelling. De kabelbaan was “toda dia” gesloten, vanwege de harde wind. Daar hadden wij helemaal niet aan gedacht! We schakelden direct over naar plan B en reden door het vulkaanlandschap naar het startpunt van de wandeling naar de Montaña Reventada. Het bleek een prachtige wandeling te zijn door de lavavelden. Tijdens de wandeling werd ons wel duidelijk dat de wind het inderdaad onmogelijk maakte om de Teide op te gaan. Op een hoogte van net boven de 2000 meter hadden we af en toe al moeite om op de been te blijven. Halverwege de middag waren we terug bij de auto en reden we verder naar het startpunt van de volgende wandeling, de Arenas Negras. Hoewel dit punt hemelsbreed niet ver van het startpunt van de eerste wandeling verwijderd was, was dat vanwege het gebrek aan een rechtstreekse weg een flinke tocht. Toen we er aankwamen, bleek het startpunt deels in de wolken te liggen. Toch gingen we wandelen en eigenlijk viel het best mee. Wolken kwamen en gingen door de nog steeds aanwezige wind in een hoog tempo, zodat we toch een goed beeld kregen van de omgeving. Deze wandeling door een zwart landschap was ook best aardig. Na afloop reden we direct terug naar San Juan de la Rambla.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Maandag 23 april 2007
‘s Morgens leek het opnieuw “Teideweer” te zijn, maar voor de zekerheid belden we ter hoogte van de afrit van de snelweg even naar het informatienummer van de kabelbaan. Dit keer bleek de kabelbaan in werking te zijn, dus we reden snel naar boven. Na enig wachten, werden we vervoerd naar bijna het allerhoogste puntje van Spanje. Ons plan was om via Mirador de Pico Viejo door te lopen naar de Pico Viejo en dan bij terugkomst Mirador de la Fortaleza nog even mee te pikken. Uiterlijk om 17.00 uur moesten we de kabelbaan terug hebben. Tot Mirador Pico Viejo verliep alles voorspoedig, daarna ging het allemaal wat moeizamer. De tocht naar de Pico Viejo begon door enorme lavavelden, van de laatste uitbarsting van de Teide. Dit betekende klauteren over grote, losliggende blokken lava, wat niet makkelijk was. Daar kwam nog bij dat er vaak geen pad te zien was, zodat het moeilijk was om je te oriënteren. Toen we na een uur nog maar halverwege de lavavelden waren, allebei al een keer bijna flink gevallen waren en de tijd die we er volgens het boekje aan zouden besteden al bijna om was, besloten we dat het beter was om om te draaien. Dat bleek een hele goede beslissing te zijn, want de terugtocht viel niet mee. Van bovenaf lukte het nog wel om aan de hand van de bordjes en steenhoopjes het pad te volgen, maar van onderaf was dat veel moeilijker. We raakten zelfs bijna verdwaald in de lavavelden. Gelukkig lukte het om het mirador weer terug te vinden en na een lunch bij het mooie uitzicht, liepen we verder naar het andere mirador. Daarna was er voor ons boven niets meer te zien of de toen (we hadden geen toestemming geregeld om de top te beklimmen), dus namen we de kabelbaan terug naar beneden. Omdat we nu tijd over hadden, reden we door naar Puerto de la Cruz, waar we door de straatjes met souvenirwinkeltjes wandelden, een heerlijk gebakje aten en een enkele bezienswaardigheid bekeken. Daarna reden we via de supermarkt terug naar San Juan de la Rambla.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Dinsdag 24 april 2007
Bij een wolkeloze hemel vertrokken wij naar het Anagagebergte, maar al voordat we bij La Laguna waren, reden we alweer door de wolken. Bij het eerste mirador was alleen maar wit te zien. Gelukkig werd dat anders, toen we het dorp Taborno, het startpunt van onze wandeling, naderden. Daar begon net de zon te schijnen. Via een afdaling met schitterende uitzichten kwamen we in Afur. Door een kloof liepen we verder naar de zee. We lunchten op het strand en daarna begonnen we aan de stevige, maar mooie klim terug naar Taborno. En passant hielpen we nog twee Duitsers, die de start van de klim niet konden vinden. Wij natuurlijk wel! In Taborno dronken we even wat bij een schattig barretje en vervolgens stapten we weer in de auto, voor wat sightseeing. We begonnen bij een mirador dat eerder steeds in de wolken lag, maar dit keer niet, Mirador Pico del Ingles. Daarna reden we verder naar Taganana en Benijo, om even rond te kijken. Nadat we dat hadden gedaan en nog wat hadden gedronken, begonnen we aan de terugweg. Volgens Tomtom was de route via Santa Cruz de snelste, dus dat deden we. Door het drukke avondspitsverkeer was het de vraag of het wel zo snel was, maar uiteindelijk kwamen we aan in San Juan de la Rambla. Nadat we ons hadden opgefrist, wilden we uit eten in het dorp, maar alleen het restaurant dat we al hadden geprobeerd was open. Min of meer noodgedwongen kookten we dus alsnog zelf.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Woensdag 25 april 2007
Bij alweer een wolkeloze hemel vertrokken we naar Teno Alto. Toen we in de buurt kwamen, zagen we de eerste wolken al hangen. Tegen de tijd dat we via het smalle kronkelweggetje boven waren aangekomen, waren er wel wat wolken te zien, maar ten opzichte van de keer dat we naar Teno Alto toe geklommen waren, viel het erg mee. Terwijl er af en toe een wolk voorbij kwam, begonnen we aan de wandeling. Al snel verdwenen de wolken en daalden we in de stralende zon het plateau van Teno Alto af, met zich op een kloof. Toen we ons keerpunt, een rots met uitzicht, bereikten, betrok het weer, maar tegen de tijd dat we na de lunch terugliepen, werd het weer steeds beter. Toen we weer boven op het plateau waren, was het helder en zonnig, wat daar niet vaak voor schijnt te komen. We hadden dus geluk. Bij terugkomst stapten we meteen in de auto, om via een paar asfaltweggetjes, die niet op de kaart stonden en erg smal waren, het plateau nog wat verder te verkennen. Bovendien maakten we de foto die we de vorige keer vanwege de wolken niet hadden kunnen maken. Bij terugkomst in Teno Alto dronken we nog wat bij ons “vaste” barretje en daarna reden we, via Los Silos, naar Icod de los Vinos. Daar bekeken we de (tegenvallende) drakenbloedboom, samen met bussenvol andere toeristen. We liepen rond over de pleinen en door de straten van Icod, maar vanwege de voorbereidingen voor een feest, die in volle gang waren, waren alle winkels gesloten. Op het plein “La Pila” bekeken we onder het genot van een kopje thee de voorbereidingen voor het feest. Daarna aten we in een restaurantje, dat wel open was en met een volle maag reden we terug naar San Juan de la Rambla.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Donderdag 26 april 2007
Toen we ‘s morgens opstonden, was het behoorlijk bewolkt en het regende zelfs wat. Toch vertrokken we vol goede moed naar Igueste, onze laatste wandelbestemming deze vakantie. In Santa Cruz kwamen we eerst nog in het drukke stadsverkeer terecht, zodat het tegen de tijd dat we aankwamen, al heel wat beter weer was geworden. We begonnen meteen met een flinke klim, om de eerste bergrug over te komen. Onderweg hadden we mooi uitzicht op het dorp, Santa Cruz, een deel van het Anagagebergte en natuurlijk de Teide. De erop volgende afdaling ging in eerste instantie voorspoedig, totdat we volgens het wandelboekje een soms onduidelijk pad moesten gaan volgen. Dat pad was zo ongeveer meteen spoorloos en na lang zoeken ontdekten we een volledig overwoekerd spoortje. We besloten dat we hier geen zin in hadden (met name in het opnieuw zoeken voor de terugweg), dus we draaiden om. We liepen nog even naar een naburig topje voor de lunch en daarna daalden we af naar Igueste en de auto. Bijkomend voordeel leek ons dat we nu ruimschoots de tijd hadden om Santa Cruz te verkennen. Bij nader inzien waren we daar helemaal niet zo blij mee, want wij vonden Santa Cruz geen leuke stad. We maakten de wandeling die ons door een behulpzame dame van de Tourist Information werd gewezen en we aten een gebakje bij een pasteleria, maar daarna reden we snel terug naar de noordkust. Onderweg maakten we een kleine stop bij Playa el Socorro, om pootje te baden. Daarna fristen we ons op en gingen we uit eten, op de valreep nog bij het restaurantje bij ons om de hoek. En dat bleek fantastisch te zijn! De tegenvallende wandeling en stad waren meteen vergeten, zodat we toch nog een mooi einde van onze vakantie hadden.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Vrijdag 27 april 2007
We hadden besloten om al om 5.30 uur op staan, zodat we om 6.30 uur konden vertrekken en twee uur de tijd hadden om het vliegveld te bereiken. Normaal gesproken is het een autorit van een uur, maar we hadden al ontdekt dat ze op Tenerife ook files kennen. Dat bleek te kloppen en inclusief tanken en inleveren van de auto hadden we echt bijna twee uur nodig om bij de incheckbalie te komen. Het vliegtuig vertrok keurig op tijd, landde volgens plan iets voor vieren op Schiphol, zodat wij om vijf uur konden aansluiten in de volgende file. Om die zo veel mogelijk te vermijden, gingen we bij Abcoude de snelweg af en na wat moeite vonden we daar een leuk eetcafé, waar we de vakantie afsloten met een heerlijk driegangendiner. Hoewel de files daarna nog niet helemaal weg waren, waren we tegen negenen weer thuis.