Spanje - Gran Canaria 2010 Reisverslag

  Zaterdag 20 maart 2010: Heenreis
  Zondag 21 maart 2010: Altavista
  Maandag 22 maart 2010: Pico de las Nieves
  Dinsdag 23 maart 2010: Tamadaba
  Woensdag 24 maart 2010: Roque Nublo
  Donderdag 25 maart 2010: Embalse Cueva de las Niñas
  Vrijdag 26 maart 2010: Barranco de Guayadeque
  Zaterdag 27 maart 2010: Cuevas de Caballero
  Zondag 28 maart 2010: Barranco de Azuaje
  Maandag 29 maart 2010: Barranco de la Virgen
  Dinsdag 30 maart 2010: Roque Bentaiga
  Woensdag 31 maart 2010: Pino de Pilancones
  Donderdag 1 april 2010: Acusa
  Vrijdag 2 april 2010: Embalse de Chira
  Zaterdag 3 april 2010: Terugreis
 
Zaterdag 20 maart 2010: Heenreis
Om 3:30 uur ging de wekker en sprongen we uit bed voor de reis naar Gran Canaria. Alles ging voorspoedig, behalve dat de vliegreis wel erg lang leek te duren. Bij aankomst hadden we ook een uur vertraging. Desondanks stond Juan geduldig op ons te wachten op het vliegveld met de sleutel van onze casa voor de komende twee weken. We haalden onze huurauto en een broodje en gingen op weg naar de eerste bestemming, de Carrefour in Vecindario, die we via internet en vanuit het vliegtuig al hadden gespot. In een paar uur tijd kochten we alles wat we nodig dachten te hebben. Met een volle auto gingen we op weg naar onze casa. Na zo’n anderhalf uur en enig zoeken vonden we Casa Pepita de las Flores nabij het dorpje La Culata, midden in de bergen van Gran Canaria. De avond gebruikten we om ons in de casa te installeren.
 
Zondag 21 maart 2010: Altavista
Voor de eerste wandeldag kozen we een niet al te lange wandeling met een niet al te groot hoogteverschil, de beklimming van de Altavista nabij het dorp Artenara (wandeling 4 uit het Rother-wandelboekje). Terwijl we naar het startpunt van de wandeling reden, kwamen er steeds meer wolken en al snel was er weinig meer te zien. Gelukkig bleken we fout te zitten en reden we toch weer meer naar de rand van de wolken. Daar begonnen we met lopen. Insmeren leek vanwege de wolken nog niet nodig. Tijdens het lopen trokken de wolken snel weg en al gauw liepen we lekker in het zonnetje met schitterende uitzichten. Op de top konden we nog verder om ons heen kijken. Het was dus een perfecte plek voor de lunch. We besloten ons ook maar eens in te smeren, nu de zon toch tevoorschijn gekomen was. Na de lunch wandelden we terug naar ons startpunt, waar we constateerden dat we te laat waren begonnen met insmeren. We waren allebei vreselijk verbrand. In het Artenara, het hoogst gelegen dorp van Gran Canaria, dronken we nog even wat op een terras in de schaduw. Daarna reden we terug naar onze casa.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Maandag 22 maart 2010: Pico de las Nieves
De volgende morgen was onze huid nog zo rood, dat nog meer zon uit den boze zou zijn. Er zat niets anders op dan goed ingepakt te gaan wandelen. Omdat het de tweede dag was, wilden we het iets zwaarder maken dan de eerste dag. We besloten de Pico de las Nieves te beklimmen en een afdaling naar Cruz Grande te maken (een combinatie van wandeling 24 en 24 uit het Rother-wandelboekje). We startten bij Curva de los Hornos aan de weg tussen Cruz de Tejeda en Ayacata. Eerst liepen we een klein stukje naar Degollada de los Hornos, waar we linksaf gingen, omhoog naar de Pico de las Nieves. Vanaf deze hoogste top van Gran Canaria hadden we een prachtig uitzicht. Daarna liepen we terug naar Degollada de los Hornos, waar we lunchten. Het middagprogramma bestond uit eerst een prachtige afdaling naar Cruz Grande, waar we eindigden bij een bankje en daarna de klim terug. Ondanks de stevige klim aan het eind viel de wandeling mee en waren we redelijk snel terug. Onderweg naar onze casa stopten we nog even in Cruz de Tejeda voor een drankje op het terras. Naast het terras bleek Cruz de Tejeda bijzonder weinig te bieden te hebben.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Dinsdag 23 maart 2010: Tamadaba
Deze derde dag vonden we het tijd voor een behoorlijk zware wandeling, met eerst 1000 meter dalen en daarna 1000 meter stijgen. We reden naar de picknickplaats van Tamadaba om van daar naar San Pedro te lopen en weer terug (wandeling 7 uit het Rother-wandelboekje). De wandeling begon in het bos, maar al snel daalden we onder het genot van prachtige uitzichten. We lunchten op het kerkplein van San Pedro, waar verder weinig te beleven was. Na de lunch was het tijd voor de klim terug. Die werd gemakkelijk gemaakt doordat er halverwege steeds meer wolken kwamen en het wat koeler werd. Tegen de tijd dat we boven waren, was het hele dal dichtgetrokken. Gelukkig hadden we het uitzicht tijdens de afdaling al gezien! Omdat de picknickplaats helemaal verlaten was, reden we naar het dorp Tejeda, waar de zon nog gewoon scheen. Het was het leukste dorpje waar we tot nu toe waren geweest en we konden er zelfs zonnebrandcrème kopen, die we vanwege de verbranding de eerste dag hard nodig hadden. Maar toen we nog even wat wilden drinken en eventueel ook eten, bleek opeens alle horeca dicht te zijn en zat er niets anders op dan terug te rijden naar onze casa.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Woensdag 24 maart 2010: Roque Nublo
Vanuit onze casa keken we recht op Roque Nublo, dus een beklimming van dit symbool van Gran Canaria mocht zeker niet ontbreken tijdens onze vakantie. We wilden deze beklimming combineren met een wandeling over de bergketen rondom onze casa vanuit Mirador de Becerra (een combinatie van wandeling 19 en 20 uit het Rother-wandelboekje). Na de zware wandeling van de vorige dag zou dit een wat relaxtere wandeling worden. Het uitzicht vanaf Mirador de Becerra was mooi en ook het eerste deel van de wandeling over de bergketen. Daarna volgde (onverwacht) een minder interessant stuk. Gelukkig werd dat goedgemaakt door de beklimming van Roque Nublo, waarbij de uitzichten weer schitterend waren. Terwijl we op de rots zaten te lunchen, besloten we door het dal via La Culata naar Mirador de Becerra terug te lopen (wandeling 21 uit het Rother-wandelboekje). Dat was wel zwaarder en bovendien moeilijker dan dezelfde weg teruglopen, maar we dachten dat het ook mooier zou zijn. Dat bleek ook zo te zijn en in La Culata was zelfs een terras open voor een pauze met een lekker koel drankje. Maar het vinden van het juiste pad in La Culata omhoog naar Mirador de Becerra viel niet mee, omdat we tegen de richting van het wandelboekje in liepen en bovendien de aanwijzingen in het boekje niet helemaal leken te kloppen. Gelukkig lukte het toch om de weg te vinden. Na een zwaardere wandeling dan bedoeld, maar wel een hele mooie, reden we terug naar onze casa.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Donderdag 25 maart 2010: Embalse Cueva de las Niñas
Vandaag kozen we voor een wandeling richting de grote meren in het zuiden. Vanaf Degollada del Aserrador wilden we over een bergketen naar één van de meren wandelen (wandeling 30 uit het Rother-wandelboekje). De snelste weg naar het startpunt van de wandeling leek via Tejeda te zijn, maar toen we daar waren, bleek de weg kapot te zijn. We konden er niet door en moesten helemaal omrijden om de bergen heen. Wat later dan bedoeld begonnen we tenslotte aan de wandeling. Die was deels klimmend en deels dalend, met mooie uitzichten, vooral op de grote meren. We lunchten met uitzicht op een meer. Aan het eind daalden we af naar het Embalse Cueva de las Niñas. Daarna liepen we dezelfde weg terug. Ondanks de mooie uitzichten leek die op de één of andere manier lang en zwaar. Het was ook redelijk laat toen we terug reden naar onze casa.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Vrijdag 26 maart 2010: Barranco de Guayadeque
De wandeling van deze dag werd bepaald door het feit dat er boodschappen gedaan moesten worden. In de omgeving van onze casa waren we nog geen fatsoenlijke supermarkt tegengekomen, dus we wilden terug naar de Carrefour in Vecindario. Van te voren zouden we wandelen in de Barranco de Guayadeque vanuit Aguïmes (wandeling 26 uit het Rother-wandelboekje). Eerst reden we met de auto een eind de barranco in, tot Montaña de las Tierras, een bergje in de barranco. De rest van de barranco liepen we. In eerste instantie leek de wandeling niet zo bijzonder, maar na een tijdje werd de barranco steeds mooier, vooral door de vele bloemen die overal uitbundig bloeiden. De barranco eindigde bij de Caldera de los Marteles, waar we lunchten op de bodem van de voormalige vulkaankrater. Tijdens de lunch stroomde de krater vol met wolken, waardoor we al snel besloten aan de terugweg te beginnen. Gelukkig scheen in de barranco nog wel de zon. Bij terugkomst pauzeerden we op het terras van het restaurant bij Montaña de las Tierras. Vervolgens reden we naar de Carrefour, waar we alle (vooraf zorgvuldig uitgetelde) boodschappen tot het einde van de vakantie deden. Het lukte zelfs om ansichtkaarten en postzegels te kopen! Via een andere route dan de heenweg en helaas niet bepaald een kortere, reden we terug naar onze casa. Anders dan andere avonden gingen we vervolgens opnieuw op pad, om uit eten te gaan in Tejeda. Een restaurant net buiten het dorp was open. Dat het eten niet veel bijzonders was, werd goedgemaakt door de vriendelijke bediening.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Zaterdag 27 maart 2010: Cuevas de Caballero
Omdat er ’s morgens weinig wolken te zien waren, besloten we te gaan wandelen over de bergketen die het noorden en zuiden van Gran Canaria van elkaar scheidt van Cruz de Tejeda tot Artenara (wandeling 1 uit het Rother-wandelboekje).Het eerste deel van de wandeling was schitterend, met hele mooie uitzichten. Daarna liepen we over een breed bospad zonder noemenswaardig uitzicht, met één hoogtepunt, het uitzicht bij Cuevas de Caballero, grotten waar vroeger mensen woonden. We kregen wel de indruk dat er een ander pad was, maar we durfden het niet volgen omdat we bang waren verkeerd te lopen. Na een lange lunchpauze in Artenara op een terras begonnen we aan de terugweg, waarbij we wel het andere pad namen. Nu liepen we veel dichter bij de ‘rand’ van de berg, waardoor we bijna continu mooi uitzicht hadden. Zo werd de wandeling, die eerst een teleurstelling leek, toch nog de moeite waard, maar niet dankzij het wandelboekje. Terug bij Cruz de Tejeda besloten we nog een stukje door te lopen richting Mirador de Becerra, om ook daar nog even van het uitzicht te genieten, voordat we terug reden naar onze casa.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Zondag 28 maart 2010: Barranco de Azuaje
Vandaag wilden we een wandeling gaan maken in het noorden, bij Firgas, door de Barranco de Azuaje (wandeling 14 uit het Rother-wandelboekje). Onderweg naar Firgas bewonderden we het uitzicht bij Mirador de Zamora. In Firgas reden we het eerste stukje van de wandeling met de auto. Daarna liepen we via een pad de barranco in. Volgens het wandelboekje hoefden we alleen maar het pad te volgen, maar na verloop van tijd kregen we de indruk dat we de verkeerde kant op liepen. Omdat de wandeling over de barrancobodem leuk en avontuurrlijk was, met een laddertje, touwen en oversteekplaatsen, besloten we door te lopen tot we bij een picknickplaats kwamen. Daar draaiden we om en gingen op zoek naar het juiste pad. Onderweg lunchten we bij een poeltje vol met kikkers. We vonden aan het begin van de barrancobodem een ander pad, dat in eerste instantie meer op een tunnel door het riet leek. Dit pad was nog avontuurlijker dan het eerdere pad en eigenlijk iets te avontuurlijk. Uiteindelijk konden we echt niet meer verder zonder krassen, schrammen en natte voeten (voor zover we die al niet hadden). We besloten dat ook dit niet de juiste weg kon zijn. Op de terugweg keken we uit naar de plek waar we fout gelopen konden zijn, maar die hebben we niet met zekerheid kunnen vinden. Met de auto reden we naar het centrum van Firgas, waar ze wel mooie bankjes en de Paseo de Canarias hadden, maar geen terras. Daarom reden we verder naar Teror, waar wel een terras was. Helaas zat dat terras vol, dus keken we even rond in het dorp met de vele houten balkons. Via een laatste (naamloos) mirador reden we terug naar onze casa.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Maandag 29 maart 2010: Barranco de la Virgen
Ondanks de niet succesvolle vorige dag in het noorden, wilden we het nog een keer gaan proberen. Dit keer wilden we vanuit Fontanales via Valsendero naar Valleseco wandelen (wandeling 15 uit het Rother-wandelboekje). Via het Mirador Pinos de Gáldar reden we naar Fontanales. Al bijna meteen hadden we problemen met het vinden van de juiste weg. Een grote eucalyptusboom bleek te zijn verdwenen en een klinkerpaadje was voorzien van beton. Daarna was er geen zijweg bij een huis waarop ‘Camino El Tablado’ stond. Ten einde raad besloten we dan maar wandeling 14 te doen, die rechtdoor ging op het punt waar wij de zijweg niet konden vinden. Eerst was de wandeling niet zo bijzonder, maar via een mooie afdaling kwamen we in de Barranco de la Virgen terecht. Daar besloten we een alternatieve route te volgen, via de weg door de barranco naar Valsendero. Onderweg zagen we een bordje dat ons de weg terug wees naar Fontanales, via de weg die we eerder niet hadden kunnen vinden. Na de lunch in de barranco namen we die weg en zo kwamen we er achter dat de zijweg die zou beginnen bij het huis met ‘Camino El Tablado’ op een hele andere plaats begon. Geen wonder dus dat we de juiste weg niet hadden kunnen vinden! Enigszins gefrustreerd kwamen we terug in Fontanales. Nadat we wat gedronken hadden op een terras, begonnen we aan de terugweg naar onze casa. Onderweg stopten we nogmaals bij Mirador Pinos de Gáldar, om er een stukje te lopen om nog extra te genieten van het prachtige uitzicht.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Dinsdag 30 maart 2010: Roque Bentaiga
Vandaag besloten we een wandeling in de bergen te doen, omdat de routes daar duidelijker leken te zijn. We hadden even genoeg van het zoeken naar de juiste weg. We reden naar Roque Bentaiga voor een wandeling via drie dorpjes naar El Carrizal (wandeling 28 uit het Rother-wandelboekje). Omdat we moesten tanken, reden we eerst naar Tejeda en daarna helemaal om de bergen heen naar Roque Bentaiga. Als de weg niet kapot was geweest, zou het maar een klein eindje zijn. Nu was het een hele reis. Toch waren we als allereerste bij Roque Bentaiga, zodat we die in alle rust konden beklimmen en van het uitzicht konden genieten. Net onder Roque Bentaiga pikten we de wandeling op. Het pad was duidelijk en goed aangegeven met bordjes. Onder het genot van mooie uitzichten liepen we via de dorpjes Espinillo, La Solana en El Chorillo en een lunchplek naar een pas. Daar hadden we opeens uitzicht op een ander dal met onze eindbestemming, het dorpje El Carrizal. We hadden ons verheugd op een lekker koel drankje daar, maar helaas was de bar dicht. Pas op de terugweg, in La Solana, lukte het ons een bar te vinden die open was, terwijl dat juist de bar was die volgens het wandelboekje dicht zou zijn! Verfrist liepen we het laatste stuk van de wandeling en reden terug naar onze casa.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Woensdag 31 maart 2010: Pino de Pilancones
Deze dag wilden we gaan wandelen van San Bartolomé de Tirajana naar Las Tederas (wandeling 36 uit het Rother-wandelboekje). De beschrijving van het wandelboekje om San Bartolomé uit te komen, klopte zowaar en vrij snel begonnen we aan een mooie klim naar de Degollada de Manzanilla. Vanaf deze pas daalden we af in een barranco met pijnbomen. Onderweg zouden we een extreem groot exemplaar tegenkomen, maar deze Pino de Pilancones bleek overleden te zijn. Het leek alsof hij door de bliksem was getroffen. Ter nagedachtenis was een soort kerststalletje ingericht en er lag een gastenboek. We liepen verder tot de barrancobodem bij Las Tederas. Daar lunchten we op een idyllisch plekje bij een riviertje en een palmboom met onze voeten in het water. Na deze fantastische lunch liepen we terug naar San Bartolomé, waar we zowaar konden kiezen uit meerdere terrassen. En we konden er zelfs eten! Dat deden we en voldaan reden we terug naar onze casa.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Donderdag 1 april 2010: Acusa
Vandaag kozen we voor een laatste wandeling in de bergen, vanuit Artenara, naar Acusa Seca, Acusa Verde en Acusa (wandeling 3 uit het Rother-wandelboekje). We startten bij het kerkhof van Artenara en bijna meteen liepen we over een mooi pad met uitzichten naar de hoogvlakte van Acusa. De wandeling leidde ons onderlangs het plateau naar Acusa Seca, een dorp met veel rotswoningen. Via een smal pad met alweer mooie uitzichten liepen we verder naar Acusa Verde. Daar hadden we willen lunchen, maar de rotsbar bleek gesloten te zijn. Via de (door toeristen vrij drukke) verharde weg klommen in heel wat haarspeldbochten omhoog, terug naar het plateau. Bovenop lunchten we op het kerkplein van Acusa. Daarna was het niet zo heel ver meer terug naar het kerkhof van Artenara. Omdat het nog vrij vroeg was, reden we naar Tejeda om daar op het terras wat te drinken en even rond te wandelen. We liepen naar een punt met een kruis onder Tejeda, vanwaar we mooi uitzicht hadden op het dorp. Na de klim terug naar de auto reden we naar onze casa.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Vrijdag 2 april 2010: Embalse de Chira
Op onze laatste wandeldag wilden we nog een keer bij de meren in het zuiden wandelen. We reden naar Cercados de Araña bij het Chirameer, om vandaar te wandelen naar Cruz Grande, waar we al eerder waren geweest (wandeling 35 uit het Rother-wandelboekje). Na een klim liepen we over een pad met mooie uitzichten op het meer en het dorp. Bij twee degollada’s konden we ook naar het zuiden kijken, helemaal tot de duinen van Maspalomas. De wandeling liep verder naar het Degollada del Dinero, waar het uitzicht minder spectaculair was. Vanaf daar was het nog maar een klein stukje naar Cruz Grande. Daar lunchten we op hetzelfde bankje waar we tijdens onze tweede wandeling ook op gezeten hadden. Na de lunch wandelden we terug naar het Chirameer, keken nog even rond op de dam en reden vervolgens naar Cruz de Tejeda voor een laatste bezoek aan het terras daar. Daarna was het tijd om terug te gaan naar onze casa voor de laatste avond.
 
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
foto
 
Zaterdag 3 april 2010: Terugreis
Gelukkig hoefden we voor de terugreis niet zo vroeg op als voor de heenreis. We stonden ongeveer op de normale tijd op, pakten onze spullen en vetrokken richting het vliegveld. Het weer was beduidend slechter dan we gewend waren. Al snel reden we door de wolken. Het zicht was slecht en het regende zelfs. Zo’n anderhalf uur later arriveerden we bij het vliegveld, waar we de auto inleverden en het vliegtuig namen. De terugreis leek veel sneller te gaan dan de heenreis, vooral omdat we door de combinatie van het tijdsverschil en het verzetten van klok van wintertijd naar zomertijd niet meer wisten hoe laat het was. Terwijl wij eerst dachten om 16:00 uur geland te zijn, bleek het toch pas om 18:00 uur te zijn. Daarom besloten we onderweg in Boxmeer te stoppen om bij een restaurantje wat te eten. Uiteindelijk kwamen we rond 22:00 uur weer thuis.